Sayfalar

20110222

Zaman nasıl da akıp geçiyor böyle? Şuna bak Şubat'ın 22'si olmuş. Benim beynim hala yılbaşını bekliyor. Zaman ne garip bir kavram. Bir çok şeyi hemen de silip atıyor. Bazı şeylere etki bile edemiyor. Hakimiyet alanı sınırlı yani. Küçükken en büyük korkum ileride tempolu bir iş hayatım olmasıydı. Kendimi akışa bırakıp farkındalıklarımı yitirmek, hayatı ve hayat sonrasını yakalayamamak, oturup düşünecek fırsat bulamamak, rüzgarda salınıp gitmek hep beni ürkütmüştür. Oysa bu aralar korktuğum başıma geliyor.Buraları benim gibi algılayan beyinler için ne büyük bir işkence! Ruhum acıktı çok. Doyuramıyorum, yemek bulamıyorum. Bu düzen.. sadece bedenleri doyurmaya yaran kara bir düzen var etrafta. Sürekli daha iyi bir evde oturduğumuzu hayal ediyorum, her arabama bindiğimde daha iyisini ne zaman alabilirim diye hesaplamalar yapıyorum. O kadar bunalıyorum ki, soluğu alışveriş merkezinde alıyorum. Ne derin bir rahatlama ama!.. Bu ne yüzeysel bir yaşam tarzı, nefessiz suya dalmak gibi bir şey. Allah'ım hepimizi kurtarsın..

Hiç yorum yok: